Karina

Groningen, Folkingestraat, maandag 13 februari 2017, Karina.

Het bronzen beeldhouwwerk ‘Het portaal’ van Gert Sennema is de aanleiding voor de serie portretten op deze site. De vaste werkplek van Karina is vóór deze deur. Hier verkoopt zij zomer en winter de straatkrant ‘De Riepe’. Over de deur waar ik 15 jaar straal aan voorbij ben gelopen zegt zij: “Dat zie ik direct. Ik heb ADHD en er valt mij heel veel op. Kijk daar, dat meisje daar: ik zie dat haar tas open staat. Meestal zeg ik er dan ook wat van. Ze jatten er zo wat uit. Ik zie dat, maar eigenlijk iedereen die op straat leeft ziet dat.

Ik heb vier kinderen. Mijn man heeft zelfmoord gepleegd. Daar is het eigenlijk begonnen; zo ben ik uiteindelijk op straat beland. De relatie met hem was niet goed. Maar ja, dat lag natuurlijk niet alleen aan hem. Ik was er ook bij.

Ik heb een heel beroerde tijd achter de rug. Erg last van mijn longen; COPD. Ik denk soms dat ik niet lang meer heb. Dat ik last heb van mijn longen is mijn eigen schuld: roken. Maar stoppen, nee. Het heeft een functie voor mij: ik word er rustiger van. Ik druk er emoties mee weg. Net als bij alle andere verslavingen eigenlijk. Vroeger toen mijn man nog leefde, begon ik te eten als dingen mij dwars zaten; ik vrat het weg. Ik woog op een gegeven moment 123 kilo.

De gesprekken die ik heb met mensen op straat helpen ook om dingen te verwerken. Anders dan therapie. Als je geen zin hebt om over je emoties te praten doe je het niet. Maar als mij iets dwars zit en ik wil er over praten, kan ik dat keer op keer doen, steeds tegen verschillende mensen. Dat vind ik ook leuk aan het werk op straat.”
Terug>>